bugün bir aydır yazmadığımı fark ettim ama geçmişin aksine bu sefer “üzgünüm, bir daha olmayacak” vb. kalıpların ardına sığınmıyorum. sığınamıyorum zira çok yoğundum. sığınmaya yüzüm olmaması da ayrı bir durum ya…

geçen gün iş için izmir’de bir toplantıya gittim. 45 dakikalık bir yolculukta bile yemek vermeleri garip… ama yemeği türk telekom kart reklamlarının kapladığı bir kutuda vermeleri daha da garip… adı geçen ürünlerin hedef kitlesinin de o uçak yolcuları olup olmadığını düşünmek beni daha da garip uçurumlara sürüklüyor… 

reklam vermek, her yerde gözükmek vs. bunlar güzel şeyler… hele bir de statü yükseltme, imaj tazeleme, çılgın reklamlar vs. girince işin içine daha da güzel  ama yaptığınız reklam yatırımlarının “gerçekten geri dönüş alabileceğiniz” bir yere gittiği bilmek kaydıyla.