hangi yazımda birilerine laf soksam, o yazım daha çok okundu. konuşurken de yazarken de eleştiri dozumu artırdıkça daha çok takdir gördüm - kıl olanlar da çoğaldı gerçi… ama sonuçta daha fazla dikkat çektim.
bazen kendimi kaybedip, cümlelerimin arasına aşırı duygulu kelime öbekleri yerleştirmek istiyorum; “bu reklam midemi bulandırıyor” dememin yaratacağı etkiyi tahmin edebiliyor musunuz? aslında eğlenceli olabilir; sinirini kus ve rahatla. üstelik bu tarzın beni ilgi odağı haline getireceğini de biliyorum ama insanların kafasında yazılarımla ilgili yaratmak istediğim algı bu değil. “sansasyonel kız” imajı site istatistiklerini yükseltmeyi sağlamaktan öteye geçmeyecek ucuz bir taktik.
firmalar da bazen bunu yapıyor. daha uç reklamlar, daha iç gıcıklayıcı metinler, toplum değerlerini alaşağı etme… bunların bazıları sizi deli gibi eğlendirebilir. ama getireceği başarıdan ne bekliyorsunuz ki? ne de olsa bu ucuz bir taktiktir; anlık tepki çekme ve ilgi odağı haline gelme üzerine kurulu…
insanlık hali bu; pazarlamacıysanız veya reklamcıysanız, gün gelir siz de daralıp işin kolayına kaçmak isteyebilirsiniz. olur da böyle bir noktaya gelirseniz, pazarlamadan anladığınız gerçekten bu mu; onu sorgulayın. daha fazla çöpe ihtiyacımız olduğunu sanmıyorum…