benim blog’umu bulmayı başarmışsanız, bence iyi bir “net okurusunuz” *. inkar etmeyin, hadi hadi…

iyi bir net okuru olmak, sağlam bir bilgi birikimini de beraber de getiriyor… ama neden okuyorsunuz?

yani bir sürü şeyi bilmek güzel elbette, denver’da açılan cafe’yi de ya da x insanın yaptığı y olayı bilmek güzel de ama bunun sonu yok işte…

fikirler, düşünceler… her şey havalarda uçuşuyor ve birilerinin beynine konuyor ama kaçımız bu bilgilerle bir şeyler yapıyoruz? acaba bilmiş olmak için bilmeye çalışıyoruz tüm bunları, arkadaş çevresinde internetin ya da kütüphanenin derinliklerinde saklanmış olan bilgi böcüklerini ışığa çıkararak ne kadar bilgili bir insan olduğumuzu göstermek mi amacımız?

eğer bildiklerini kullanmıyorsan okuma. okudun, hayret ettin, “vay be” dedin, evet sonra ne oldu? asla görmeyeceğin bir yerde asla tanımayacağın bir kişinin beş dakika sonra aklından fırlayarak kaçıp gidecek dahiyane bir fikrini öğrendin de ne oldu?

sonu yok çünkü bunun. ciddiyim. eğer okudukların / öğrendiklerin üzerinde bir an olsun düşünmüyorsan, “hmm” diyip parmaklarını saçlarının arasından kafa derine değdirmiyorsan okuma, değmez. geldikleri gibi gidecekler, sadece biraz gün ışığı görmeleri yeter sağda solda.

şimdi kızanlar olabilir; kötü mü yapıyoruz okuyoruz da diyenler de olabilir…

ama bu söylediklerim kendime de biraz da… korkunç bir bilgi kirliliği var çevremde, beni sıkan. tüketim çılgınlığında son nokta. bilgi tüketiyoruz artık, anlamadan-düşünmeden.

okumaktan düşünmeye vakit kalmıyor artık. bu yüzden boşver okuma bir süre her şeyi. sonu yok çünkü bunun. ciddiyim.

* ya da beni bir yerlerden tanıyıp “google” araştırması da yapıyor olabilirsin - yakalandın : ]