onu ilk önce tozlu kitap rafları arasında gördüm. kitapçıda biriyle tanışılmaz diyenlere inat sokuldum yanına, onunla tanıştım. ilk başta onu pek anlamadım ama tanıdıkça sevdim, daha da sevdim.

kelimelerinin ve çizgilerinin arkasına gizlediği yaratıcılığına ve zeki esprilerine kapıldım, dilini çözdükçe… bundan önce hayatımdan çıkardıklarım geldi aklıma. üzüldüm hem onlar adına hem de kendi adıma…  

ve o artık yok. geldiği gibi gitti…

ne olur geri dön(me)!