yazı biraz özel ama paylaşmalıyım.

bugünü odamı toparlamaya ayırdım; bu sıkıcı ve yorucu sürecin dörtte üçlük kısmını da kitapları toparlamak oluşturuyor. bu sayede;

• agatha christie koleksiyoneri olabilecek kadar çok agatha christie kitabı aldığımı
• aylardır almayı düşündüğüm kitapları aslında almış olduğumu
• yine geçen gün gon’da gözüme takılan ve “alsam mı acaba” diye hakkında düşündüğüm kitabı bir iki hafta önce almış ve pakedinden çıkarmamış olduğumu
• gon’a gide gele deli gibi çizgiroman sahibi olduğumu
• dostoyevski kitaplarından da hatrı sayılır bir koleksiyon yaptığımı
• hayatımda hiç selçuk erdem kitabı almamış olmama rağmen bende iki kitabı olduğunu (yukarıdaki yanılsamaların aksine selçuk erdem’in herhangi bir kitabını almadığımı gayet iyi biliyorum)
• yazım tarzından pek hoşlanmadığımdan halde philip k. dick’in en az 10 adet kitabının kitaplığımda ne aradığını çözemediğimi
• ursula le guin kitaplarımdan hiç birisinin adını hatırlamadığımı ve her gördüğümde “aaa bunu da almışım” dediğimi
• çince sözlüğüm olduğunu (çince biberon memesinin nai zui olduğunu biliyor muydunuz, ben bilmiyordum)
• sayısız ekonomi - pazarlama kitabım olduğunu ve yine onların çoğunun bende olduğunu bilmediğimi
• kişisel gelişim kitaplarından nefret etmeme rağmen en az 30 adet bilimum kişisel gelişim kitabım olduğunu (geceleri uykumda kişisel gelişim kitabımı okuyorum nedir?) fark ettim .

evet! yukarıdakilerin hiç birisini bilmiyordum ve kitapları toparlamaya devam ettikçe bulduklarım beni şaşırtmaya devam ediyor. anladım ki ben kitaplarımı yönetemiyorum, onlar beni yönetiyor.

gulp! help!