geçen gün murat ve eray, blog ödüllerinden konuşurlarken kulağımı çınlatmışlar… çok kereler adres ve içerik değiştirdiğimden dem vurup, ziyaretçi filan kalmamıştır pek diye de yorum yapmışlar : ]

haklılar… ziyaretçi istatistiklerim ve yorum sayıları hiç olmadığı kadar düşük. lakin bu beni daha çok mutlu ediyor. kendi bahçemde özgürce top koşturuyorum. daha rahat yazıyorum. komik ama ziyaretçilerin artması beni strese sokuyor. “meraba bloglu, biz dostuz” deseler de olmuyor…

sonra o ziyaretçilerin bir kısmı abidik gubidik yorumlar filan giriyor; “elinize kaleminize sağlık gaye hanım, pek şeker yazmışsınız” gibi. sinirleniyorum. misafirperver davranmak istemiyorum kendilerine ama terbiyem müsade etmiyor. elimin ilk üç ve son iki parmaklarını birleştirip “sana da melaba” diyebiliyorum sadece…